Op het einde van mijn straat is een bouwplaats. Hier zijn ze een nieuw huis aan het bouwen. En hiervoor is veel materiaal nodig, heel veel materiaal. Dit materiaal wordt aangeleverd door vrachtwagens van elke maat en soort.
Ik zit voor mijn huis in het zonnetje thee te drinken, als ik in de verte een vrachtwagen hoor naderen. Zo aan het geluid van de zware motor te horen is het een grote. Mijn straat is smal, zo’n 4 meter en heeft een paar akelige scherpe bochten. Menig vrachtwagen heeft er moeite mee. Om niet te vergeten dat de straat ook nog eens een éénrichtingsverkeer en doodlopende straat is zonder mogelijkheid om te keren. Dus vooruit erin en achteruit eruit. De straat loopt ook nog eens omhoog, om het nog wat moeilijker te maken. De straat is zoals gezegd smal en wordt door de vele gezellige bankjes voor verschillende huizen van bewoners nog smaller. Aan het begin van de straat liggen aan beiden zijden een speelveldje. Daarna volgen aan beide zijden huizen. Dit zijn rijtjeshuizen, afgewisseld door 2-onder- 1 kappers.
In de verte zie ik een vrachtwagen aankomen. En inderdaad het is een grote, een vrachtwagen met een dieplader, tezamen zo’n 20 meter lang en een gewicht van schat ik zo’n 50 ton. Op de dieplader staan huiselementen voor een prefab-huis. Bij prefab-huizen zijn de muren, plafonds en dak in een fabriek gemaakt en hoeven op de bouwplaats alleen nog maar in elkaar gezet te worden. Een bouwpakket dus.
De vrachtwagen met dieplader draait aan het begin van de straat, met de bedoeling om de straat achteruit in omhoog te rijden. Tijdens het draaien loopt de vrachtwagen met dieplader vast op de beide speelveldjes. Wat de chauffeur ook probeert, hij komt niet voor en niet achteruit, hij staat muurvast. Door het zware gegrom van de dieselmotor komt een buurman een kijkje nemen. Na een babbeltje met de chauffeur, loopt deze buurman terug naar zijn huis om twee planken te gaan halen. Deze planken worden voor de wielen van de vrachtwagen gelegd. De chauffeur geeft gas en probeert de vrachtwagen los te rijden. Helaas werkt dit niet. Inmiddels is er nog een buurman bij gekomen. Met z’n drieën wordt nog een poging gedaan om met de 2 planken de vrachtwagen los te krijgen. Dit lukt niet.
Buur nummer 3 en 4 komen ook een kijkje nemen. Er begint nu een levendige discussie op gang te komen waarbij met vele armgebaren door elke buur wordt verteld hoe de vrachtwagen als beste bevrijd moet worden. Ik zit op een afstand van ongeveer 30 meter en kan bijna woordelijk horen wat er gezegd wordt. Aangezien dit nog wel even gaat duren, ga ik nog maar een mok thee halen.
Terug komend zie ik dat door het luide discussiëren de aandacht is getrokken van meerdere andere buren. Inmiddels staat de halve straat buiten naar dit tafereel te kijken. De vrachtwagen staat nu zo’n 20 minuten stevig op zijn plaats in de speelveldjes en lijkt niet van plan om dit te laten veranderen. Na meer armgebaren en ja knikken is er een nieuw plan. Ik zie de chauffeur de dieplader loskoppelen. Hij stapt weer in de vrachtwagen en start de motor. Na wat heen en weer gegaan te zijn, komt de vrachtwagen eindelijk los uit het speelveldje.
Verschillende andere bewoners hebben zich bij de vrachtwagen gemeld. Nu alle beste stuurlui bij elkaar zijn, zou het theoretisch moeten lukken om ook de dieplader te bevrijden uit het speelveldje. Het nieuwe plan wordt aan iedere buur, het zijn er inmiddels 11, uitgelegd. Er wordt hevig ja-geknikt, door de meeste dan. Er zijn er een paar die duidelijk andere ideeën hebben, die mensen heb je altijd. Nu de vrachtwagen weer op het asfalt staat, begint de bedoeling duidelijk te worden. Ze gaan proberen om de vrachtwagen zo voor de dieplader te positioneren dat de vrachtwagen op het asfalt blijft staan en dus voldoende grip heeft om de dieplader los te trekken. De vrachtwagen moet meerdere keren steken om goed voor de dieplader te komen te staan. Hierbij krijgt de chauffeur van meerdere personen aanwijzingen, die overduidelijk niet met elkaar overeenstemmen. Na nogmaals 15 minuten heen en weer rijden, staat de vrachtwagen op een andere plaats opgesteld voor de dieplader. Het zou nu alleen een kwestie moeten zijn van de vrachtwagen onder de dieplader rijden, aankoppelen en gaan, in theorie dan. Terwijl de vrachtwagen zich onder de dieplader probeert te laveren, stijgt er een gebrul op onder de inmiddels flink toegenomen menigte: stoppen, het past niet. Met een rood hoofd stapt de chauffeur uit de vrachtwagen om zelf te gaan kijken. Of dit van schaamte of wanhoop is, is me niet duidelijk.
Weer wordt er door iedereen aanwezig de “juiste oplossing” geroepen. De chauffeur stapt weer in en rijdt de vrachtwagen zoveel mogelijk terug in zijn vorige positie maar dan wel naast het speelveldje in plaats van erop. Hetzelfde plan dus, maar dan net iets anders. Het lukt de chauffeur om weer voor de dieplader te komen. Ditmaal past het wel. De dieplader wordt weer aangekoppeld en na flink gebrul van de dieselmotor komt ook de dieplader los van het speelveldje. Er ontstaat gejuich onder de menigte en ik zie menig schouderklopjes.
Meewarig bedenk ik mij dat de man na ruim 1 uur modderen aan het begin van de straat, nog met zijn complete combinatie achteruit omhoog de straat in moet rijden tot het einde naar de bouwplaats. Na ontvangst van de nodig schouderklopjes van de omstanders, lijkt de chauffeur dit ook te beseffen als ik hem ongerust de straat in zie kijken. Weer stapt hij in zijn vrachtwagen en met een vastberaden blik positioneert hij zijn combinatie recht voor de ingang van de straat.
Met behulp van alle stuurlui lukt het hem om langzaam maar zeker omhoog te rijden. Bijna de gehele straat staat nu te kijken. De meesten zijn het er wel over eens, dat dit de grootste combi is die ooit in deze straat heeft gereden. Bij de overburen gaat het bijna mis. Nog net op tijd kunnen zij hun bankje weghalen voordat het weer een bouwpakket wordt. Na een tergend langzame rit achteruit naar boven staat de complete combi met alle stuurlui voor de bouwplaats. Triomfantelijk en duidelijk opgelucht stapt de chauffeur uit. Na het overhandigen van het afleveringsbewijs aan de bouwopzichter wordt het plotseling oorverdovend stil.
Op het einde van mijn straat is een bouwplaats, maar voor deze vrachtwagencombi niet de juiste bouwplaats.
![](https://i0.wp.com/blogmuts.com/wp-content/uploads/2024/01/schilderij-van-een-groene-trol-met-een-bril-die-een-boek-leest_1034052-20648-3.jpg?resize=626%2C626&ssl=1)